MINGA

Ogólna liczba: 319

Kobiety: 151

Mężczyźni: 168

Ranga: 17504

Województwa
  1. POMORSKIE / 164
  2. KUJAWSKO-POMORSKIE / 80
  3. WIELKOPOLSKIE / 28
  4. ZACHODNIOPOMORSKIE / 22
  5. DOLNOŚLĄSKIE / 9
  6. LUBUSKIE / 6
  7. MAZOWIECKIE / 6
  8. ŚLĄSKIE / 4
Powiaty:
  1. PUCKI / 109
  2. ŚWIECKI / 62
  3. WEJHEROWSKI / 26
  4. SZCZECINECKI / 14
  5. LĘBORSKI / 13
  6. NOWOTOMYSKI / 9
  7. POZNAŃ / 9
  8. BYDGOSZCZ / 8
  9. SZCZECIN / 7
  10. ZĄBKOWICKI / 6
  11. GDYNIA / 6
  12. GDAŃSK / 5
  13. ŚWIEBODZIŃSKI / 5
  14. CZŁUCHOWSKI / 4
  15. ŚREMSKI / 4
  16. OSTROWSKI / 3
Gminy:
  1. KROKOWA / 69
  2. ŚWIECIE / 48
  3. PUCK / 26
  4. CHOCZEWO / 16
  5. BIAŁY BÓR / 14
  6. WŁADYSŁAWOWO / 14
  7. LNIANO / 9
  8. ŁEBA / 8
  9. M. BYDGOSZCZ / 8
  10. M. SZCZECIN / 7
  11. BARDO / 6
  12. M. GDYNIA / 6
  13. ZBĄSZYNEK / 5
  14. NOWY TOMYŚL / 5
  15. BUKOWIEC / 5
  16. LĘBORK / 5

forma żeńska równa formalnie męskiej: Minga

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Minżyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Minżanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Minga RymNPol II 102

  • pochodzenia obcego
    Minga, polonizacja niem. n. os. Minge, zob. {sl}Minge{el}

  • derywowane
    • z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
      Ming-a

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II