MITUTA

Ogólna liczba: 259

Kobiety: 136

Mężczyźni: 123

Ranga: 20468

Województwa
  1. WIELKOPOLSKIE / 128
  2. ŁÓDZKIE / 67
  3. DOLNOŚLĄSKIE / 15
  4. ŚLĄSKIE / 15
  5. LUBUSKIE / 12
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 11
  7. MAŁOPOLSKIE / 6
  8. MAZOWIECKIE / 2
  9. POMORSKIE / 2
  10. OPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. TURECKI / 54
  2. KOLSKI / 32
  3. ŁÓDŹ / 30
  4. BEŁCHATOWSKI / 16
  5. PODDĘBICKI / 16
  6. CZARNKOWSKO-TRZCIANECKI / 11
  7. KONIŃSKI / 9
  8. KŁODZKI / 8
  9. KALISZ / 8
  10. KĘPIŃSKI / 7
  11. NOWOSOLSKI / 7
  12. OŚWIĘCIMSKI / 6
  13. GLIWICKI / 6
  14. KALISKI / 5
  15. SZCZECIN / 5
  16. WROCŁAW / 4
Gminy:
  1. TUREK / 26
  2. DĄBIE / 16
  3. ZELÓW / 16
  4. WARTKOWICE / 12
  5. BRUDZEW / 12
  6. WŁADYSŁAWÓW / 11
  7. ŁÓDŹ-GÓRNA / 10
  8. GRZEGORZEW / 9
  9. SOMPOLNO / 9
  10. M. KALISZ / 8
  11. ŁÓDŹ-ŚRÓDMIEŚCIE / 8
  12. CZARNKÓW / 8
  13. BARANÓW / 7
  14. BYSTRZYCA KŁODZKA / 6
  15. PILCHOWICE / 6
  16. ŁÓDŹ-POLESIE / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Mituta

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Mitucina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Mitucianka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Mituta RymNPol II 107

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Mit-uta, od n. os. Mit, Mita, zob. Mita

  • derywowane
    • z sufiksem
      Mit-uta

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II