MIGUŁA

Ogólna liczba: 193

Kobiety: 102

Mężczyźni: 91

Ranga: 24311

Województwa
  1. ŚLĄSKIE / 100
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 27
  3. WIELKOPOLSKIE / 22
  4. ŁÓDZKIE / 15
  5. POMORSKIE / 10
  6. MAŁOPOLSKIE / 7
  7. OPOLSKIE / 6
  8. MAZOWIECKIE / 5
  9. PODKARPACKIE / 1
Powiaty:
  1. MIKOŁOWSKI / 32
  2. PSZCZYŃSKI / 16
  3. OSTRZESZOWSKI / 14
  4. ŻORY / 13
  5. POLKOWICKI / 12
  6. WODZISŁAWSKI / 11
  7. ŁÓDŹ / 11
  8. RUDA ŚLĄSKA / 7
  9. BRZESKI / 7
  10. WROCŁAWSKI / 5
  11. ŚWIĘTOCHŁOWICE / 5
  12. M.ST.WARSZAWA / 4
  13. BIERUŃSKO-LĘDZIŃSKI / 4
  14. STRZELECKI / 4
  15. RYBNIK / 4
  16. GDAŃSKI / 4
Gminy:
  1. ORZESZE / 20
  2. SUSZEC / 16
  3. OSTRZESZÓW / 13
  4. M. ŻORY / 13
  5. PRZEMKÓW / 12
  6. ŁAZISKA GÓRNE / 7
  7. M. RUDA ŚLĄSKA / 7
  8. RYDUŁTOWY / 6
  9. DŁUGOŁĘKA / 5
  10. M. ŚWIĘTOCHŁOWICE / 5
  11. LĘDZINY / 4
  12. KĘPNO / 4
  13. PRUSZCZ GDAŃSKI / 4
  14. TCZEW / 4
  15. MIKOŁÓW / 4
  16. WROCŁAW-PSIE POLE / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Miguła

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Migulina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Migulanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Miguła // Migula 1628 AntrP III 81

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Mig-uła, od czas. migać 'szybko poruszać oczami, mrugać' Sstp

  • derywowane
    • z sufiksem
      Mig-uła

Migula

Wariant graficzny

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Migula (bez znaku diakrytycznego), Migulla (z dość regularnym oddaniem –ł- jako –ll-).

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2011/ tom: III