OGNIK

Ogólna liczba: 212

Kobiety: 105

Mężczyźni: 107

Ranga: 23018

Województwa
  1. LUBELSKIE / 115
  2. MAZOWIECKIE / 37
  3. LUBUSKIE / 21
  4. DOLNOŚLĄSKIE / 14
  5. ŚLĄSKIE / 11
  6. WIELKOPOLSKIE / 8
  7. MAŁOPOLSKIE / 4
  8. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 1
  9. ZACHODNIOPOMORSKIE / 1
Powiaty:
  1. ŁUKOWSKI / 54
  2. BIALSKI / 22
  3. M.ST.WARSZAWA / 19
  4. PARCZEWSKI / 19
  5. ZIELONA GÓRA / 11
  6. RADZYŃSKI / 10
  7. SIEDLCE / 8
  8. WOŁOWSKI / 6
  9. PŁOŃSKI / 6
  10. LUBLIN / 4
  11. ŻARSKI / 4
  12. CZĘSTOCHOWA / 4
  13. TYCHY / 4
  14. KRAKÓW / 4
  15. NOWOTOMYSKI / 4
  16. POZNAŃ / 4
Gminy:
  1. MIĘDZYRZEC PODLASKI / 22
  2. ŁUKÓW / 17
  3. PARCZEW / 16
  4. WOJCIESZKÓW / 15
  5. M. ZIELONA GÓRA / 11
  6. ADAMÓW / 10
  7. KRZYWDA / 8
  8. M. SIEDLCE / 8
  9. RADZYŃ PODLASKI / 7
  10. WOŁÓW / 6
  11. RACIĄŻ / 6
  12. REMBERTÓW / 5
  13. ŻARY / 4
  14. ZBĄSZYŃ / 4
  15. SEROKOMLA / 4
  16. POZNAŃ-GRUNWALD / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Ognik

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Ognikowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Ognikówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Ognik RymNPol II 174

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Ognik, od ap. ognik 'mały płomyk', także gw. 'meteor; nazwa rośliny, odmiany kapusty, odmiany głogu'
  • od nazwy własnej
    • odimienne
      lub Ogn-ik, od n. os. Ogień (: ap. ogień Sstp)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Ogn-ik < n. os. Ogień, z suf. -ik w funkcji patronimicznej
  • niederywowane
    • lub Ognik < ap. ognik

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II