RURKA

Ogólna liczba: 553

Kobiety: 274

Mężczyźni: 279

Ranga: 10562

Województwa
  1. MAZOWIECKIE / 352
  2. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 88
  3. ŚLĄSKIE / 27
  4. WIELKOPOLSKIE / 22
  5. MAŁOPOLSKIE / 15
  6. DOLNOŚLĄSKIE / 14
  7. POMORSKIE / 10
  8. ZACHODNIOPOMORSKIE / 10
  9. ŁÓDZKIE / 9
  10. LUBELSKIE / 5
  11. OPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. M.ST.WARSZAWA / 94
  2. OSTROŁĘCKI / 45
  3. MŁAWSKI / 30
  4. ELBLĄSKI / 28
  5. WARSZAWSKI ZACHODNI / 26
  6. OSTROWSKI / 25
  7. OSTROŁĘKA / 23
  8. MAKOWSKI / 19
  9. BARTOSZYCKI / 18
  10. PIASECZYŃSKI / 15
  11. LEGIONOWSKI / 14
  12. GORLICKI / 13
  13. PRUSZKOWSKI / 12
  14. DZIAŁDOWSKI / 11
  15. WYSZKOWSKI / 11
  16. JAROCIŃSKI / 10
Gminy:
  1. GOWOROWO / 36
  2. BIELANY / 26
  3. OSTRÓW MAZOWIECKA / 25
  4. MARKUSY / 24
  5. M. OSTROŁĘKA / 23
  6. ŁOMIANKI / 20
  7. BARTOSZYCE / 15
  8. GORLICE / 11
  9. STRZEGOWO / 10
  10. M. SZCZECIN / 10
  11. NIEPORĘT / 10
  12. SZELKÓW / 10
  13. TARGÓWEK / 10
  14. BEMOWO / 9
  15. MOKOTÓW / 9
  16. DZIAŁDOWO / 9

forma żeńska równa formalnie męskiej: Rurka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Rurczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Rurczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Rurka 1661, XVIII AntrP IV 223

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Rurka, od ap. rurka 'mała rura'
  • od nazwy własnej
    • odimienne
      lub Rur-ka, od n. os. Rura, zob. Rura

  • derywowane
    • z sufiksem
      Rur-ka < n. os. Rura, z suf. -ka w funkcji patronimicznej
  • niederywowane
    • lub Rurka < ap. rurka

Rułka

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2013/ tom: IV