SANTOREK

Ogólna liczba: 297

Kobiety: 149

Mężczyźni: 148

Ranga: 18610

Województwa
  1. MAZOWIECKIE / 222
  2. KUJAWSKO-POMORSKIE / 43
  3. ZACHODNIOPOMORSKIE / 15
  4. ŁÓDZKIE / 8
  5. ŚLĄSKIE / 7
  6. / 3
  7. LUBELSKIE / 2
Powiaty:
  1. M.ST.WARSZAWA / 62
  2. MIŃSKI / 60
  3. OTWOCKI / 43
  4. TORUŃSKI / 41
  5. GARWOLIŃSKI / 38
  6. ŚWINOUJŚCIE / 8
  7. ŁÓDŹ / 7
  8. CIECHANOWSKI / 6
  9. PIASECZYŃSKI / 5
  10. SŁAWIEŃSKI / 4
  11. SOKOŁOWSKI / 4
  12. / 3
  13. ŻORY / 3
  14. GOLENIOWSKI / 3
  15. TORUŃ / 2
  16. WĘGROWSKI / 2
Gminy:
  1. MIŃSK MAZOWIECKI / 38
  2. GARWOLIN / 19
  3. PRAGA-POŁUDNIE / 18
  4. WIĄZOWNA / 17
  5. KOŁBIEL / 15
  6. ŁUBIANKA / 14
  7. ŁYSOMICE / 12
  8. CHEŁMŻA / 11
  9. PILAWA / 11
  10. WOLA / 10
  11. SIENNICA / 8
  12. BIELANY / 8
  13. M. ŚWINOUJŚCIE / 8
  14. PARYSÓW / 7
  15. ŁÓDŹ-POLESIE / 7
  16. BEMOWO / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Santorek

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Santorkowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Santorkówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Santorek RymNPol II 397

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Santor-ek, od n. os. Santor (: niem. n. os. Santer, Sander, zob. Sander, Gottsch 501), lub Santor, od prasłow. *sątor, *terti , lub łużyckie sutor 'zawierucha, zamieć', por. NAp)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Santor-ek, z suf. -ek w funkcji patronimicznej

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II