STĄPOR

forma żeńska równa formalnie męskiej: Stąpor

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Stąporowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Stąporówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Stąpor RymNPol II 480
• Jaco vemi y szvatczimi, eze Stampor Maczeyemu (!) Szolteskemu listowi myr dayal y zan słuboval 1403 SSNO V 205
• Nicolao Stąpor 1414 SSNO V 205

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Stąpor, od ap. stąpor 'tłuk, tłuczek' Sstp, SEB, stępor 'tłuk, tłuczek, młot do tłuczenia w stępie' SGPK

• niederywowane
Stąpor

zob. Stąpór, Stompor, też Stąpur, Stompór

Warianty z podniesieniem artykulacji samogłoski o (-o- > -u- (-ó-) przed r) oraz z rozłożoną nosówką -ą- > -om- przed spółgłoską zwartą p (oddanie wymowy)

• Niemcy / liczba wystąpień: 12 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Norwegia / liczba wystąpień: 6 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Szwecja / liczba wystąpień: 5 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Stapor

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Stapor (bez znaku diakrytycznego), Stompor (oddanie wymowy nazwiska).

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1977/ tom: V
• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II