STOBBA

Ogólna liczba: 218

Kobiety: 116

Mężczyźni: 102

Ranga: 22676

Województwa
  1. POMORSKIE / 196
  2. KUJAWSKO-POMORSKIE / 5
  3. LUBELSKIE / 5
  4. LUBUSKIE / 4
  5. ŚLĄSKIE / 4
  6. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 4
Powiaty:
  1. STAROGARDZKI / 56
  2. WEJHEROWSKI / 38
  3. KOŚCIERSKI / 27
  4. GDAŃSK / 18
  5. TCZEWSKI / 15
  6. KARTUSKI / 11
  7. PUCKI / 9
  8. GDYNIA / 8
  9. LUBLIN / 5
  10. KROŚNIEŃSKI / 4
  11. KATOWICE / 4
  12. OSTROWIECKI / 4
  13. KWIDZYŃSKI / 4
  14. LĘBORSKI / 4
  15. TUCHOLSKI / 3
  16. GDAŃSKI / 3
Gminy:
  1. STAROGARD GDAŃSKI / 22
  2. SZEMUD / 21
  3. M. GDAŃSK / 18
  4. WEJHEROWO / 16
  5. STARA KISZEWA / 14
  6. ZBLEWO / 12
  7. SMĘTOWO GRANICZNE / 11
  8. ŻUKOWO / 9
  9. GNIEW / 8
  10. M. GDYNIA / 8
  11. KOŚCIERZYNA / 7
  12. TCZEW / 6
  13. PUCK / 6
  14. M. LUBLIN / 5
  15. LIPUSZ / 5
  16. M. KATOWICE / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Stobba

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Stobbina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Stobbianka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Stoba RymNPol II 486

  • pochodzenia obcego
    Stobba, od niem. n. os. Stob, Stobe (: dniem. stove, stobbe 'łaźnia', wcześniej także 'miejsce zamieszkania') Gottsch 560

  • derywowane
    • z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
      Stobb-a

Stoba, Sztoba

Warianty związane z różnym stopniem przyswojenia nazwy obcej na gruncie polskim

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II