forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Stodulska
Stodulski RymNPol II 487
od nazwy własnej
odmiejscowe Stodul-ski, od n. m. Stodoły, bydg., gm. Strzelno, tarnob., gm. Wojciechowice, lub Stodółki, bydg., gm. Czersk, Stodółki, wieś, dziś cz. Kutna, płoc.
odimienne lub Stodul-ski, od n. os. Stodoła (: ap. stodoła 'budynek do przechowywania niewymłóconego zboża i słomy' Sstp)
derywowane
z sufiksem Stodul-ski < n. m. Stodoły, z suf. -ski wskazującym pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie, lub Stodul-ski < n. os. Stodoła, z suf. -ski, na wzór nazwisk odmiejscowych