SUWAŁA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Suwała

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Suwalina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Suwalanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Przy ... Marcinie Suwale 1644 AntrP V 10
• Katharzynie Suwaliney fem. 1644 AntrP V 10
• Constantia Suwalanka fem. 1763 AntrP V 10
• Pawła Suwały 1773 AntrP V 10
• Laurentius Suwała 1816 GóSan 165

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Suw-ała, od czas. suwać ' 'wlec po czymś; tańczyć rześko' SGPK, 'skakać' MSGP

• derywowane
• z sufiksem
  Suw-ała

Suwala

Bardzo rzadki wariant graficzny (2 poświadczenia w woj. kujawsko-pomorskim i mazowieckim)

• Niemcy / liczba wystąpień: 40 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Norwegia / liczba wystąpień: 18 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Szwecja / liczba wystąpień: 14 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Suwala
• Dania / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.danskernesnavne.navneforskning.ku.dk/personnavne.asp
• Słowacja / liczba wystąpień: 2 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=suvala&s=exact&c=ue1c&cs=&d=priezviska#

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Suwala (bez znaku diakrytycznego), Suwalla (z dość regularnym oddaniem –ł- jako –ll-), Suvala.

• H. Górny, Nazwiska mieszkańców wybranych miejscowości dawnej ziemi sanockiej w świetle interferencji etniczno-językowej (XV-XIX w.) / rok: 2004
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2015/ tom: V