SZYMAŃCZUK

Ogólna liczba: 349

Kobiety: 175

Mężczyźni: 174

Ranga: 16145

Województwa
  1. MAZOWIECKIE / 74
  2. LUBELSKIE / 67
  3. LUBUSKIE / 59
  4. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 33
  5. PODLASKIE / 31
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 28
  7. MAŁOPOLSKIE / 17
  8. POMORSKIE / 11
  9. WIELKOPOLSKIE / 9
  10. ŚLĄSKIE / 8
  11. DOLNOŚLĄSKIE / 7
  12. OPOLSKIE / 5
Powiaty:
  1. M.ST.WARSZAWA / 33
  2. SOKOŁOWSKI / 26
  3. HAJNOWSKI / 23
  4. BIALSKI / 22
  5. GORZÓW WIELKOPOLSKI / 21
  6. ŚWIDNICKI / 16
  7. KOSZALIŃSKI / 12
  8. LUBLIN / 11
  9. ŚWIEBODZIŃSKI / 11
  10. KRAKOWSKI / 9
  11. GORZOWSKI / 9
  12. RADZYŃSKI / 9
  13. BIAŁYSTOK / 8
  14. OLSZTYN / 8
  15. GOŁDAPSKI / 7
  16. ZIELONOGÓRSKI / 7
Gminy:
  1. M. GORZÓW WIELKOPOLSKI / 21
  2. DRELÓW / 19
  3. KOSÓW LACKI / 17
  4. BĘDZINO / 12
  5. ŚWIEBODZIN / 11
  6. M. LUBLIN / 11
  7. HAJNÓWKA / 10
  8. ŚWIDNIK / 8
  9. KLESZCZELE / 8
  10. M. BIAŁYSTOK / 8
  11. M. OLSZTYN / 8
  12. SULECHÓW / 7
  13. MEŁGIEW / 7
  14. GOŁDAP / 7
  15. TARGÓWEK / 7
  16. SULĘCIN / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Szymańczuk

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Szymańczukowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Szymańczukówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Laboriosi Mathia Szymanczuk 1673 NBrań 364
  • Laboriosorum Gregorii Szymanczuk 1728 NBrań 364
  • Pracowitemu Piotrowi Szymanczukowi 1809 NBrań 364

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Szymańcz-uk, od n. os. Szymanek, zob. Szymanek

  • derywowane
    • z sufiksem
      Szymańcz-uk, z suf. -'uk, pochodzenia wschodniosłowiańskiego, w funkcji patronimicznej

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Szymanczuk (bez znaku diakrytycznego).

  • P. Złotkowski, Antroponimia historyczna mieszczan i chłopów Brańska i okolic w ujęciu statycznym i dynamicznym / rok: 2017