forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Winczewska
brak poświadczeń w dostępnych nam źródłach historycznych
od nazwy własnej
odimienne Wincz-ewski, od n. os. Wincz, skrócenie od im. Wincenty (: łac. Vincentius, od czas. vinco, vincere 'zwyciężać' imiesłów czynny vincens, -ntis), pol. Wincenty, Więceniec, ICh
derywowane
z sufiksem Wincz-ewski < n. os. Wincz, z suf. -'ewski, na wzór nazwisk odmiejscowych